rīvus — Lewis & Short
rīvus, i, m.root ri- (li-), to flow, drop; Gr. li/mnh; cf. liris; Sanscr. rīna, flowing; cf. ripa,
rivorum a fonte deductio,Cic. Top. 8, 33:
prostrati in gramine molli Propter aquae rivum,by a waterbrook, Lucr. 2, 30; so,
aquae,id. 5, 1392; Hor. C. 3, 16, 29; cf. Inscr. Orell. 51:
omnia flumina atque omnes rivos, qui ad mare pertinebant, etc.,Caes. B. C. 3, 49; 3, 37; cf. 3, 88 fin.; Hor. Ep. 1, 10, 7:
pronus,id. ib. 1, 10, 21; id. C. 1, 29, 11:
mobiles,id. ib. 1, 7, 14; cf.
celeres,id. ib. 3, 11, 14:
gelidi,id. ib. 3, 13, 7; id. Ep. 1, 18, 104:
claudite jam rivos,Verg. E. 3, 111:
tenuis fugiens per gramina rivus,id. G. 4, 19.—Prov.: e rivo flumina magna facere, to magnify an insignificant object; or, as we say, to make a mountain of a mole-hill, Ov. P. 2, 5, 22.—
manabat venis ferventibus argenti rivus et auri,Lucr. 5, 1256:
lactis uberes,Hor. C. 2, 19, 11:
sanguinis,Verg. A. 11, 668; Liv. 26, 23; Curt. 4, 9, 13:
sudoris,Verg. A. 5, 200:
lacrimarum,Ov. M. 9, 655:
ignium,Plin. 2, 106, 110, § 236:
rivis currentia vina,Verg. G. 1, 132.—
v. rivulus, II.): liquidus fortunae rivus,Hor. Ep. 1, 12, 9: facundiae rivus, Lact. Opif. Dei, 20 fin.