sălūtĭger — Lewis & Short
sălūtĭger, gĕra, gĕrum, adj.salusgero (post-class.).
Juppiter,Aus. Idyll. 8, 26 (cf. salutaris, II. fin.): ortus, Prud. stef. 11, 235.—
libelli,Aus. Ep. 25, 4.—Hence, subst.: sălūtĭger, gĕri, m., one who delivers a greeting; a messenger, servant, App. de Deo Socr. p. 45, 24.