scalptūra — Lewis & Short
scalptūra, ae, f.id..
I A cutting, carving, or graving in stone:
gemmarum,Plin. 37, 7, 30, § 104; Suet. Galb. 10.—Plur., Plin. 37, 10, 63, § 173.—
II Concr., a graved figure, a sculpture:
Zophori scalpturis ornati,Vitr. 4, 1, 2; 2, 9, 9; 3, 3, 10.