Scylla — Lewis & Short
Scylla, ae, f., = *sku/lla.
Scylla saxum est, Charybdis mare, utrumque noxium appulsis,Mel. 2, 7, 14; cf.:
in eo freto est scopulus Scylla item Charybdis mare vorticosum, ambo clara saevitia,Plin. 3, 8, 14, § 87;
whereas Seneca remarks: indices mihi omnia de Charybdi certiora. Nam Scyllam saxum esse et quidem non terribile navigantibus, optime scio: Charybdis an respondeat fabulis, perscribi mihi desidero,Sen. Ep. 79, 1; Mel. 2, 4, 8; Prop. 3, 12 (4, 11), 28; Verg. A. 3, 420; Ov. M. 13, 730.—
Personified,the daughter of Phorcys, transformed by Circe, through jealousy, into a sea-monster, with dogs about the haunches, Hyg. Fab. 199; Ov. M. 14, 52 sq.; Verg. A. 3, 424 sq.; Lucr. 4, 732; Tib. 3, 4, 89; Cic. Verr. 2, 5, 56, § 146; id. N. D. 1, 38, 108; cf. also II.—Hence, Scyllaeus, a, um, adj., of or belonging to Scylla, Scyllœan:
Scyllaei litoris undas,Sil. 2, 334:
undae,Luc. 2, 433:
antra,Sil. 2, 306:
monstra,Stat. S. 5, 3, 280:
rabies,Verg. A. 1, 200.—Transf.: ne Scyllaeo illo aeris alieni in freto ad columnam adhaeresceret, Cic. Sest. 8, 18:
obloquiorum,Sid. Ep. 7, 9.—
rura,Stat. Th. 1, 333.