sējunctĭo — Lewis & Short
sējunctĭo, ōnis, f.id.,
I a disjunction, separation, division (very rare):
propositio, quid sis dicturus, et ab eo, quod est dictum, sejunctio (as a rhet. fig.),Cic. de Or. 3, 53, 203; cf. Quint. 9, 1, 28; 9, 2, 2; Flor. 1, 23, 2.