sempĭternus — Lewis & Short
sempĭternus, a, um, adj.semper; like hesternus and aeternus, from heri and aevum,
very freq. and class.): fragile corpus animus sempiternus movet, etc.,Cic. Rep. 6, 24, 26; cf. id. N. D. 3, 12, 29:
immortalis memoria et sempiterna,Plaut. Mil. 3, 3, 15:
deorum vita sempiterna,Ter. And. 5, 5, 3; cf.:
aevo sempiterno frui,Cic. Rep. 6, 13, 13:
ignes,id. ib. 6, 15, 15; cf.:
cursus stellarum,id. ib. 6, 17, 17:
gratias agere sempiternas,Plaut. Poen. 5, 4, 84:
amicus,id. Most. 1, 3, 90; id. Pers. 1, 1, 36; cf.:
verae amicitiae,Cic. Lael. 9, 32; so,
hiemes,Varr. R. R. 1, 2, 4:
ignis Vestae,Cic. Cat. 4, 9, 18:
documentum Persarum sceleris,id. Rep. 3, 9, 15:
memoria amicitiae nostrae,id. Lael. 4, 15:
odia,id. ib. 10, 35:
consilium senatus,id. Sest. 65, 137:
potentia,Tac. A. 3, 30 et saep.:
nihil umquam nisi sempiternum et divinum animo volutare,Cic. Rep. 1, 17, 28:
nihil nisi sempiternum spectare,id. Rab. Perd. 10, 29:
in sempiternum,forever, Vulg. Deut. 5, 29 et saep. —Adv., in three forms (not in Cic.), always, forever, perpetually. *
sempiterno permanet ea materia,Vitr. 1, 5; 9, 1, 2; Sol. 35, 5.—