sēmustus — Lewis & Short
sēmustus (sēmĭ-ustus), a, um, adj.uro,
I half-burned (not ante-Aug.).
I Lit.: Enceladi semustum fulmine corpus. Verg. A. 3, 578:
robora,id. ib. 5, 697:
facem,Ov. F. 4, 167; Sil. 3, 16; Stat. Th. 12, 439 al.:
forum,Liv. 26, 27:
simulacra,id. 31, 30; Vell. 2, 119, 6:
tectorum vestigia lacera et semusta,Tac. A. 15, 40; Suet. Dom. 15 al.—
II Trop.:
se populare incendium priore consulatu semustum effugisse,Liv. 22, 40, 3.