tābĕfăcĭo — Lewis & Short
tābĕfăcĭo, fēci, 3, v. a.tabes-facio,
I to melt, dissolve.—Trop.:
tabefac audaciam virtutis eorum,Vulg. 1 Macc. 4, 32:
vigilia honestatis tabefaciet carnes,subdue, id. Ecclus. 31, 1.—Hence, Part.: tābē^factus, a, um, melted, dissolved (post-class.):
tabefactis nivibus,Sol. 2 med.:
cadaver in suo sanguine,Vulg. Jud. 14, 14.