tābĭfĭcus — Lewis & Short
tābĭfĭcus, a, um, adj.id.,
I melting, dissolving, wasting, infectious, corroding:
radii (solis),Lucr. 6, 737:
venenum lentum atque tabificum,Suet. Tib. 73; so,
seps,Luc. 9, 723:
aër,id. 5, 911:
urina,Plin. 8, 37, 56, § 134:
sanies,Sil. 6, 276:
caeli vitia,Sen. Oedip. 79: terram edisse his tabificum est, Plin. 8, 10, 10, § 29: tabificae mentis perturbationes, * Cic. Tusc. 4, 16, 36.