LOGOI

The corpus record — Latin

tellus

tellus · f

the earth

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Epitaphia heroum qui bello Troico interfuerunt 4 · 33.33/10k
  • Carmen Saeculare 1 · 32.36/10k
  • Hercules 19 · 24.96/10k
  • Hercules Oetaeus 23 · 20.42/10k
  • Pharsalia 98 · 19.24/10k
  • Appendix Vergiliana 2 · 18.25/10k
  • Praefatiunculae 1 · 18.25/10k
  • Fescinnina de nuptiis Honorii Augusti 1 · 18.25/10k
  • Oedipus 10 · 16.85/10k
  • Punica 126 · 16.52/10k
  • Dirae, Appendix Vergiliana 1 · 15.41/10k
  • Culex, Appendix Vergiliana 4 · 15.31/10k

Densest 12 of 95 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. tellūs — Lewis & Short

tellūs (-ŭs short, ūris, f.perh. root tollo, to bear,

Mart. Cap. 5, § 584),
I the earth, opp. to the other planets or to the sea, the globe (a word belonging almost entirely to poetry).
I Lit.
A In gen.: ea, quae est media et nona, tellus, neque movetur et infima, Cic. Rep. 6, 17, 17 (for which: terra in medio mundo sita, id. Tusc. 1, 17, 40; id. N D. 2, 39, 98 al.; v. terra): animae vis aut extrinsecus aut ipsā tellure coörta, Lucr 6, 579: telluris operta subire, Verg. A. 6, 140. —
B In partic., earth, land, ground (cf. solum): quāque fuit tellus, illic et pontus et aër; Sic erat instabilis tellus, innabilis unda, Ov. M. 1, 15; cf.: jamque mare et tellus nullum discrimen habebant; Omnia pontus erant, id. ib. 1, 291: nec ullis Saucia vomeribus per se dabat omnia tellus, id. ib. 1, 102: exercetque frequens tellurem atque imperat arvis, Verg. G. 1, 99: reddit ubi Cererem tellus inarata, Hor. Epod. 16, 43: non presso tellus exsurgit aratro, Tib. 4, 1, 161: sterilis sine arbore tellus, Ov. M. 8, 789: fundit humo facilem victum justissima tellus, Verg. G. 2, 460.—
C Personified, Tellus, Earth, as a productive, nourishing divinity: unam eandemque terram habere geminam vim, et masculinam, quod semina producat et femininam, quod recipiat atque enutriat. Inde a vi femininā dictam esse Tellurem, a masculinā Tellumonem, Varr. ap. Aug. Civ. Dei, 7, 23 fin.; cf.: primum (invocabo), qui omnes fructus agriculturae caelo et terrā continent, Jovem et Tellurem: itaque quod ii parentes magni dicuntur, Juppiter pater appellatur, Tellus, terra mater, id. R. R. 1, 1, 5; and; si est Ceres a gerendo, terra ipsa dea est: quae enim est alia Tellus? Cic. N. D. 3, 20, 52: Tellurem porco, Silvanum lacte piabant, Hor. Ep. 2, 1, 143: aedis Telluris, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, § 14: in Telluris (sc. aede), id. Att. 16, 14, 1: Tellus mater, Liv. 10, 29.—
II Transf., a land, country, district, region, territory (poet.; syn.: regio, terra): Tuscula, Tib. 1, 7, 57: tellus barbara Scythiae, id. 3, 4, 91; so, barbara, Ov. M. 7, 53: Delphica, id. ib. 1, 515: Aegyptia, id. ib. 5, 323: Gnosia, Verg. A. 6, 23: nova, Hor. C. 1, 7, 29: Jubae, id. ib. 1, 22, 15: Assaraci, id. Epod. 13, 13 et saep.

2. tellüs — Walde–Hofmann

tellüs, -üris f. „Erde“ (seit Varro und Cic., ursprgl. alte Göttin, s. Wissowa Rel.? 193, A. Dieterich Mutter Erde 73fl., acobsohn Xdpıreg 408), tellüster, -tris (Mart. Cap., Gl.; nach paläster), Tellürus Mart. Cap., Tellumö Aug., Tellurénsis Inschr.): mit meditullium „Binnenland“ (oben II EA tabula (s. d.) zu ai. talam „Fläche, Ebene, Handfläche, Fußsohle“ (wohl auch tälu „Gaumen“, Ühlenbeck s. Y. Lewy PBB. 32, … — [Walde–Hofmann, s.v. tellüs, p. 1563]

In the wild

6 of 971 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. tellus (scan p. 411; entry #6562).
  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. tellüs (scan pp. 1563-1564; entry #2951).

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.