1. tĕmĕro — Lewis & Short
tĕmĕro, āvi, ātum, 1, v. a.id.; prop. to treat rashly; hence, pregn.,
temerare violare sacra et contaminare, dictum videlicet a temeritate,Fest. p. 365 Müll, (mostly poet.; sometimes in post-Aug. prose;
syn., scelero, polluo): sacra deae,Tib. 3, 5, 7:
hospitii sacra,Ov. H. 17, 3:
Cereale nemus securi,id. M. 8, 741: templa Minervae, Verg. A. 6, 840:
arae, foci, deum delubra, sepulcra majorum temerata ac violata,Liv. 26, 13, 13;
delubra oculis profanis,Claud. B. G. 102;
sacra deo vasa,Sulp. Sev. Chron. 2, 6, 5;
sacraria probro,Ov. M. 10, 695:
patrium cubile,id. ib. 2, 592; 15, 501; cf.:
thalamos pudicos,id. Am. 1, 8, 19:
eandem Juliam in matrimonio Agrippae,Tac. A. 1, 53; id. H. 3, 80:
Venerem maritam,Ov. H. 15 (16), 283; cf.:
temerata Auge,id. ib. 9, 49:
vi aliam,App. M. 1, p. 106, 9:
conjugale praeceptum,id. ib. 5, p. 162, 19:
fluvios venenis, Ov M. 7, 535: dapibus nefandis Corpora,id. ib. 15, 75:
aures incestis vocibus,id. Tr. 2, 503:
nubila volatu (Perseus),Stat. Th. 3, 463; cf.
Alpes (Hannibal),Sil. 15, 532:
litus,Luc. 3, 194: castra infausta temerataque, dishonored by the crime of mutiny, Tac. A. 1, 30:
trux puer et nullo temeratus pectora motu,Stat. Achill. 1, 302;
temerata est nostra voluntas,Ov. M. 9, 627:
puram fidem,id. P. 4, 10, 82.