1. temno — Lewis & Short
temno, ĕre, v. a.root tam-, to cut; Gr. te/mnw,
I to slight, scorn, disdain, despise, contemn (poet. and very rare for the class. contemnere);
semper aves quod abest praesentia temnis,Lucr. 3, 957;
jejunus raro stomachus vulgaria temnit,Hor. S. 2, 2, 38:
divos,Verg. A. 6, 620:
praeteritum temnens extremos inter euntem,Hor. S. 1, 1, 116:
ne temne, quod ultro Praeferimus manibus vittas et verba precantia,Verg. A. 7, 236:
pars non temnenda decoris,Ov. A. A. 3, 299; cf.:
haud temnendae manus ductor,Tac. H. 3, 47.