tempĕrātor — Lewis & Short
tempĕrātor, ōris, m.id.,
I one who duly arranges, orders, or governs (very rare):
moderator ille et quasi temperator hujus tripartitae varietatis,Cic. Or. 21, 70:
voluptatis,i. e. who enjoys it in moderation, Sen. Vit. Beat. 14, 1.—Poet.:
armorum (flumen),i. e. that rightly tempers them, Mart. 4, 55, 15.