tesqua — Walde–Hofmann
tesqua (-sc-), -örum (mit und ohne /oca) n. „Einöden, düstere Gegenden“ (seit Acc., Wort der religiösen Sprache, vgl. Varro ling. 7,10 loca quaedam agrestia, quod. alicuius dei sunt, Paul. Fest. p. 356 loca augurio designäta eqs. Schol Hor. epist. 1, 14, 19 [oca déserta et difficilia linguà Sabinorum, vgl. dazu Ernout El. dial. lat. 236, Norden Priesterb. 17f., 20#., 30, 260): wohl nach Walde LEW.? 776, Wood … — [Walde–Hofmann, s.v. tesqua, p. 1583]