tractātus — Lewis & Short
tractātus, ūs, m.tracto,
I a touching, handling, working.
I Lit. (rare;
not in Cic.): nucum,Plin. 15, 22, 24, § 87:
plantae tractatu mansuescunt ut ferae,id. 17, 10, 12, § 66:
tofacea aspera tractatu,id. 17, 7, 4, § 44.—
II Trop., a handling, management, treatment (class.; esp. freq. in Quint.): artium (corresp. to the preced. tractantur), * Cic. de Or. 3, 23, 86:
asperiorum tractatu rerum atteruntur (ingenia),Quint. 8, prooem. § 2; so,
artis hujusce,id. ib. § 5:
communis locorum,id. 12, 8, 2:
temporis,id. 5, 10, 42:
troporum,id. 1, 8, 16:
aequi bonique,id. 12, 1, 8; 12, 2, 3:
judicialis officii,Gell. 14, 2, 20; Vell. 2, 94, 4.—In plur.:
tractatus omnes,Quint. 7, 6, 12:
legales,id. 3, 8, 4.—
2 Esp., of mental handling. reflection, consideration:
de copiis expensisque,Veg. Mil. 3, 3; Dig. 19, 5, 5:
si cognitio prolixiorem tractatum habeat,ib. 36, 1, 3:
in tractatu habere,Lact. Mort. Pers. 48, 2. —
3 A consultation, discussion:
cum tractatu habito societas coïta est,Dig. 17, 2, 32:
diu multumque tractatu inter nos habito,Cypr. Ep. 3, 3. —
B Transf., in concr.
1 A treatise, tractate, tract:
separatim toto tractatu sententia ejus judicanda est,Plin. 14, 4, 5, § 45.—
2 In eccl. Lat., a sermon, homily:
tractatus populares, quos Graece homilias vocant,Aug. Haeres. 4 praef.