trĭvĭālis — Lewis & Short
trĭvĭālis, e, adj.trivium; prop. that is in or belongs to the cross-roads or public streets; hence, transf.,
trivialis scientia,Quint. 1, 4, 27: verba (opp. splendide atque adornate declamare), Suet. Rhet. 6:
ludii ex circo,id. Aug. 74:
carmen,Juv. 7, 55:
mos,Calp. Ecl. 1, 28.