tŭmĭdus — Lewis & Short
tŭmĭdus, a, um, adj.tumeo,
membrum tumidum ac turgidum,Cic. Tusc. 3, 9, 19:
serpens inflato collo, tumidis cervicibus,id. Vatin. 2, 4:
Python,Ov. M. 1, 460:
Echidnae,id. ib. 10, 313:
venter,id. Am. 2, 14, 15:
papillae,id. R. Am. 338:
virginitas,i. e. with swelling breasts, Stat. Th. 2, 204:
mare,Verg. A. 8, 671:
aequor,id. ib. 3, 157; Ov. M. 14, 544:
fluctus,id. ib. 11, 480:
Nilus,Hor. C. 3, 3, 48:
vela,id. Ep. 2, 2, 201:
montes,Ov. Am. 2, 16, 51:
terrae Germaniae,Tac. A. 2, 23 Ritter; cf.
Nipperd. ad loc. (Halm, umidis): crudi tumidique lavemur,i. e. swollen, stuffed with food, Hor. Ep. 1, 6, 61.—Comp.:
oculi,Cels. 2, 6:
humus,Col. 4, 1, 3.—
with anger: tumida ex irā tum corda residunt,Verg. A. 6, 407:
ōs,Hor. A. P. 94:
es tumidus genitoris imagine falsi,Ov. M. 1, 754.—With pride, Ov. M. 8, 396; 8, 495; Hor. S. 1, 7, 7:
sermo,id. ib. 2, 5, 98:
minae,id. C. 4, 3, 8:
cum tumidum est cor,i. e. swells with ambition, Hor. S. 2, 3, 213:
tumidi minantur,swelling with rage, Stat. Achill. 1, 155:
ingenia genti tumida,Just. 41, 3, 7:
tumidae gentium inflataeque cervices,Flor. 4, 12, 2:
quem tumidum ac sui jactantem et ambitiosum institorem eloquentiae videat,Quint. 11, 1, 50.—Sup.:
(Alexander) tumidissimum animal,most arrogant, Sen. Ben. 2, 16, 2:
Eridani tumidissimus accola Celtae,most seditious, Sil. 11, 25.—
fiunt pro grandibus tumidi,Quint. 10, 2, 16:
quem (Ciceronem) et suorum homines temporum incessere audebant ut tumidiorem, ut Asianum et redundantem,id. 12, 10, 12.—
non negaverim et totam Asiae regionem inaniora parere ingenia et nostrorum tumidiorem sermonem esse,Liv. 45, 23, 16:
quod alibi magnificum, tumidum alibi,Quint. 8, 3, 18:
visus es mihi in scriptis meis annotasse quaedam ut tumida, quae ego sublimia arbitrabar,Plin. Ep. 9, 26, 5; 7, 12, 4; Quint. 8, 3, 13; 8, 3, 56; 2, 5, 10:
sufflati atque tumidi,Gell. 7, 14, 5.— Comp.:
tumidior sermo,Liv. 45, 23, 16:
ut tibi tumidius videretur, quod est sonantius et elatius,Plin. Ep. 7, 12, 4:
fuisset tumidius, si, etc.,Quint. 11, 1, 28.—
tumidoque inflatur carbasus Austro,Verg. A. 3, 357 Forbig. ad loc.:
nec tumidos causabitur Euros,Ov. Am. 1, 9, 13.—Trop.:
Qui nunc in tumidum jactando venit honorem,Prop. 2, 24, 31 (3, 16, 15) Paley ad loc.—Hence, adv.: tŭmĭdē (acc. to II. A.), haughtily, pompously:
tumidissime dixit Murrhedius,Sen. Contr. 4, 25 fin.