turbĭdo — Lewis & Short
turbĭdo, āvi, ātum, 1, v. a.turbidus,
I to trouble, to make turbid, to disturb, obscure (post-class.).
I Lit.:
aquam,Sol. 49 fin.:
aër turbidatus,Mart. Cap. 2, § 165. —
II Trop.:
laetitiam,Mart. Cap. 1, § 67; cf.:
serenitatem animae,Sid. Ep. 6, 2.