turpĭcŭlus — Lewis & Short
turpĭcŭlus, a, um,
I adj. dim. [turpis], ugly, foul, deformed.
I Lit.: nasus, Cat. 41, 3:
res,Varr. L. L. 7, § 97 Müll.—*
II Trop.:
jocus in (rebus) turpiculis et quasi deformibus ponitur,Cic. de Or. 2, 61, 248.