umbrōsus — Lewis & Short
umbrōsus, a, um, adj.id.,
I full of shade, shady, umbrageous (class.; cf.
opacus): locus umbrosior,Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:
fere aquosissima sunt quaecumque umbrosissima,Sen. Q. N. 3, 11, 4:
fico folium maximum umbrosissimumque,Plin. 16, 26, 49, § 113:
inter densas, umbrosa cacumina, fagos,Verg. E. 2, 3:
Silae,Prop. 1, 20, 7; Ov. M. 1, 693:
in umbrosis lucis,Hor. C. 1, 4, 11:
nemus,Ov. M. 7, 75:
salices,id. F. 3, 17:
vallis,Verg. G. 3, 331:
harundo,id. A. 8, 34:
orae Heliconis,Hor. C. 1, 12, 5:
arx Parnasi,Ov. M. 1, 467:
Ida,id. ib. 11, 762:
tecta,Tib. 1, 4, 1:
cavernae,Verg. A. 8, 242:
ripa,Hor. C. 3, 1, 23:
templa,Ov. M. 11, 360.—Subst. plur.: umbrōsa, ōrum, n., the twilight, dim light (opp. tenebrae, clara lux), Sen. Ep. 94, 20.