ūva — Lewis & Short
ūva, ae, f.etym. dub.; perh. for ug-va, root ug-, to be moist; Gr. u(gro/s; Lat. uvere; cf.: umor, uvidus, etc.; so Corss.; Curt. refers it to root ug-; Sanscr. ugras, strong; Gr. u(gih/s, healthful.
a quā (gemmā) oriens uva se ostendit,Cic. Sen. 15, 53; Varr. R. R. 1, 54, 1; Cato, R. R. 24:
puella adservanda nigerrimis diligentius uvis,Cat. 17. 16:
quo Duceret apricis in collibus uva colorem,Verg. E. 9, 49:
hic segetes, illic veniunt felicius uvae,id. G. 1, 54:
illa videntur prodigialiter accidisse, ut aliqua vitis excederet uvarum numerum MM.,Col. 3, 3, 3:
terra feracior uvis,Ov. Am. 2, 16, 7:
uva ejus indecora visu, sapore jucunda,Plin. 14, 2, 4, § 28; Pall. Feb. 29, 1:
uva non alibi gratior callo,Plin. 14, 1, 3, § 14.—
pressantes inquinet uva pedes,Prop. 3, 17 (4, 16), 18;
4 (5), 2, 13: pressos pedibus dedit uva liquores,Tib. 2, 1, 45; cf. Hor. C. 2, 5, 10; 1, 20, 10; Juv. 5, 31. —
uvis, quae magnitudinem infantium puerorum exsuperant,Plin. 14, 1, 3, § 14:
gemellarum, quibus hoc nomen uvae semper geminae dedere,id. 14, 1, 4, § 22; Varr. R. R. 1, 25; Col. 3, 1 sq.; Cic. Sen. 15, 53.—
fert uva racemos,Verg. G. 2, 60.—
amomi,Plin. 12, 13, 28, § 48:
lauri,id. 16, 29, 52, § 120.—