văgābundus — Lewis & Short
văgābundus, a, um, adj.vagor,
I strolling about, vagabond (ante- and postclass.), Fenest. ap. Fulg. 3, 9:
per annos ferme novem, quibus eos vagabundus audivi,Aug. Conf. 5, 6; 13, 5:
flamma,Sol. 5, 24; Dracont. Hexaëm. 1, 257.