vātes — Lewis & Short
vātes (vātis,
Cic. Div. 2, 5, 12 Christ.), is (bonus vates poteras esse: nam quae sunt futura dicis,Plaut. Mil. 3, 3, 37:
falsus utinam vates sim,Liv. 21, 10, 10; 4, 46, 5; 36, 15, 2; Enn. ap. Cic. Div. 1, 58, 132 (Trag. v. 356 Vahl.); Lucr. 1, 102; Cic. Leg. 2, 8, 20; id. N. D. 1, 20, 55; Liv. 25, 1, 8; 39, 8, 3; 39, 16, 8; Sall. H. 1, 48, 3 Dietsch; Verg. G. 3, 491; 4, 387; 4, 392; id. A. 3, 246; 5, 524; Hor. S. 2, 5, 6 al. —Fem.:
tuque, o sanctissima vates, Praescia venturi,Verg. A. 6, 65:
vatis sub tecta Sibyllae,id. ib. 6, 211; 3, 187; 6, 636; Sen. Troad. 37.—
sola tuum vates Lesbia vincit opus,i.e. Sappho, Ov. Tr. 3, 7, 20. —
Herophilus medicinae vates mirandā arte,Plin. 11, 37, 88, § 219:
Q. Scaevola legum clarissimus et certissimus vates,Val. Max. 8, 12, 1.