vēlĭfĭcor — Lewis & Short
vēlĭfĭcor, ātus (
I inf. parag. velificarier, Afr. Com. 267), 1, v. dep. n. [velum-facio], to make sail, spread sail, sail.
I Lit. (rare;
not in Cic.): (ratis) Caerula ad infernos velificata lacus,Prop. 2, 28 (3, 25), 40:
velificantes triumphantium in modum,Flor. 3, 7, 3; Mel. 3, 7, 2.—
II Trop., with dat., to make sail for, i. e. to exert one's self to effect, procure, or gain a thing (class.):
honori suo velificari,Cic. Agr. 1, 9, 27: ne aut velificatus alicui dicaris, aut, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 2:
favori civium,Flor. 1, 9, 5.