vēsānĭo — Lewis & Short
vēsānĭo (vaesā-), īre, 4, v. n.vesanus,
I to be insane, rave (late Lat.):
dicebat contra deum vesanire Theodosium,Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30.—Hence, vēsānĭens, entis, part., raging, furious:
vesaniente vento,Cat. 25, 13.