1. vescor — Lewis & Short
vescor, vesci,
I v. dep. n. and a. [ve- and root ed- of edo; cf. esca], to fill one's self with food, to take food, feed, eat.
I Lit. (class.; syn. pascor), constr. usu. with abl., rarely with acc. or absol.
(a) With abl.:
di nec escis aut potionibus vescuntur,Cic. N. D. 2, 23, 59:
lacte, caseo, carne,id. Tusc. 5, 32, 90; Sall. J. 89, 7:
nasturtio,Cic. Fin. 2, 28, 92:
piris,Hor. Ep. 1, 7, 14:
terrae munere,id. C. 2, 14, 10.—
(b) With acc.: eandem vescatur dapem, Att. ap. Non. 415, 17:
insolita,Sall. H. 3, 27 Dietsch:
caprinum jecur,Plin. 8, 50, 76, § 203:
lauros,Tib. 2, 5, 64:
singulas (columbas),Phaedr. 1, 31, 11:
infirmissimos sorte ductos,Tac. Agr. 28.—Pass.:
dare caepas vescendas,Plin. 20, 5, 20, § 41. —
(g) Absol.:
pecus (sus) ad vescendum hominibus apta,Cic. N. D. 2, 64, 160:
vescendi causā terrā marique omnia exquirere,on account of food, to gratify the palate, Sall. C. 13, 3:
vescendi gratiā,Dig. 28, 8, 7:
vescebatur et ante cenam,Suet. Aug. 76:
vescere, sodes,Hor. Ep. 1, 7, 15:
delphinus ex hominum manu vescens,Plin. 9, 8, 8, § 26:
vesci in eā (mensā),to take his meals, Curt. 5, 2, 14:
vesci in villā,Tac. A. 4, 59:
in Capitolio,Censor. 12, 2.—
II Transf., to enjoy, make use of, use, have, = frui, uti (mostly poet.): fugimus, qui arce hac vescimur, Pac. ap. Non. p. 416, 1:
armis,id. ib. p. 416, 2:
vitalibus auris,Lucr. 5, 857; cf.:
aurā Aetheriā,Verg. A. 1, 546:
variante loquelā,Lucr. 5, 71:
praemiis patris, Att. ap. Non. p 416, 7: paratissimis voluptatibus,Cic. Fin. 5, 20, 57.