vĕtĕrātōrĭus — Lewis & Short
vĕtĕrātōrĭus, a, um, adj.veterator, II. A.,
nihil ab isto tectum, nihil veteratorium exspectaveritis: omnia aperta, omnia perspicua reperientur,Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141; so,
ratio dicendi,id. Brut. 75, 261.—* Adv.: vĕtĕrātōrĭē, craftily, cunningly, slyly:
dicere (with acute),Cic. Or. 28, 99.