vĭgōro — Lewis & Short
vĭgōro, āvi, ātum, 1, v. a. and n.vigor.
I Act., to animate, invigorate:
disciplinam,Tert. Pud. 2:
juvenis vigoratus,stout, lusty, vigorous, App. M. 9, p. 227.—
II Neutr., to become strong, gain strength:
vinum animae vigorantis ex vite Christi,Tert. Res. Carn. 26 med.