vītābundus — Lewis & Short
vītābundus, a, um, adj.id.,
I shunning, avoiding, evading (rare; not in Cic. or Cæs.).
(a) With acc.: vitabundus classem hostium, Sall. Fragm. ap. Non. p. 186, 17 (id. H. 3, 19 Dietsch):
Hanno vitabundus castra hostium consulesque,Liv. 25, 13, 4. —
(b) Absol.:
vitabundus per saltuosa loca exercitum ductare,Sall. J. 38, 1:
inter tela hostium vitabundus erumpit,id. ib. 101, 9; Tac. H. 3, 37.