LOGOI

The corpus record — Latin

vŏcātus

vŏcātus · m

a calling

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

What it meant

vŏcātus — Lewis & Short

vŏcātus, ūs, m.voco,

I a calling, calling upon, summoning, invocation (only abl. in prose).
I In gen.: et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit, Cic. de Or. 3, 1, 2: o numquam frustrata vocatus Hasta meos, my call, my invocation, Verg. A. 12, 95.—
II In partic., an invitation to dinner, etc.: misit qui diceret, cenaturum apud Caesarem vocatu ipsius, Suet Calig. 39.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.