1. λακίς · lakis — Beekes
λακίς, -ίδος [f.] ‘rent, rag, tatters of clothes’ (Alc., A.). «τεῦ */h,k-> VAR Often λακίδες [p].]. *DER Denominative λακίζω (also with mept-) [v.] ‘to tear’ (Lyc., AP) with λακίσματα ‘shreds’ (E.), λακιστός ‘torn to shreds’ (Antiph.); also λακιδ-όομαι [v.] ‘to be torn (to shreds)’ (Dsc.). Besides Adxr ῥάκη. Κρῆτες ‘rags’ (H.), λάκημα ‘rent, fragment’ (pap.), cf. on »AdoKw. eETYM The plural Aan may belong to the … — [Beekes, s.v. λακίς, p. 873]
2. λακίς · lakis — Chantraine
λακίς : -ἰδος f., souvent au pluriel λακίδες « déchirure, lambeaux », etc. (Alc., Æsch., Ar., prose tardive). Verbe dénom. λακίζω «déchirer» (Lyc., AP, prose tardive), également avec préverbe περι- (LXX), [avec λακιδίξαι : διαρρῆξαι (Hsch.)]; d'où pl. λακίσματα «lambeaux » (E. Tr. 497), -ἰστός « déchiré » (Antiph., Trag. Adesp. 291). Autre dénominatif AaxtB6oua «être déchiré par des douleurs » (Dsc.). Composé … — [Chantraine, s.v. λακίς, p. 632]
3. λακίς · lakis — Frisk
λακίς, -idos f., oft pl. λακίδες "Riß, Fetzen, Lumpen’ (poet. seit Alk., A.; sp. Prosa). — Dazu, wohl als Denominativum, λακίξω, auch mit περι-, “zerfetzen’ (Lyk., AP, sp. Prosa) mit λακίσματα “Fetzen’ (E.), λακιστός “zerfetzt” (Antiph. u. a.); auch λακιδ-όομαι “zerfetzt werden’ (Dsk.). — Daneben λάκη᾽" ῥάκη. Κρῆτες H. und λάκημα “Riß, Bruchstück’ (Pap. u. a.), vgl. zu Adoxw. Der Plur. λάκη kann, wenn nicht junge … — [Frisk, s.v. λακίς, p. 1047]