What it meant
1. λίσσομαι · lissomai — Beekes
λίσσομαι [ν.] ‘to beg, pray, implore’ (Il.). «Ἰεῦ *leit-» eVAR Aor. λιτέσθαι, λίσασθαι (Il., epic poet.), new pres. λίτομαι (h. Hom. 16, 5, Ar. [lyr.], AP). *DER 1. Attai [f.pl.], rare λιτή [sg.] ‘prayer’ (1]., Hdt.) with Aitaioc epithet of Zeus (Bithynia IP), λιτήσιος ‘praying’ (Nonn.), after ἱκετήσιος (Chantraine 1933: 42); λιτάζομαι [v.] ‘to pray, beg’. 2. With a suffix -v-: λιτανός ‘begging, suppliant’ (A.), … — [Beekes, s.v. λίσσομαι, p. 913]
2. λίσσομαι · lissomai — Chantraine
λίσσομαι voyelle thématique; il a peut-être existé un féminin Ἐλζσσα, οἵ. θής, θῆσσα, etc., d’où sont nés λισσή (d’après λισσῆῇς etc.) puis λεῖος. Le vocalisme radical est peu clair. Fraenkel admet une racine "ἰξί-, τ-. Plutôt *lei-, “lie. -Schwyzer, Gr. Gr. 1,350 donne ‘“lei-/li-, en supposant que λῖς a été allongé en raison du caractère monosyllabique du mot. — [Chantraine, s.v. λίσσομαι, p. 660]
3. λίσσομαι · lissomai — Chantraine
λίσσομαι : de ἔλιτ-μψοτ-μαι, aor. λιτέσθαι el λίσασθαι ; toutes ces formes se trouvent en poésie depuis Homère. Présent secondaire λίτομαι (H. Hom. 16,5, Ar. inlyr., AP), «supplier, demander à un dieu», franchement difiérent de εὔχομαι, proche de ἱκετεύω ; le verbe est très rare en prose {Hdt.) ; le À initial fait souvent position, cf. ἐλλίσετο chez Hom. L'’adj. verbal est -Aoros en composition : πολύλλιστος (Od., … — [Chantraine, s.v. λίσσομαι, p. 660]
4. λίσσομαι · lissomai — Chantraine
λίσσομαι Hés., Pi., rare en prose, X., PI, LXX), d'où λιτανεία «prière » (LXX, grec tardif), λιτανευτικός (tardif). 3. Glose d'Hsch. λιτῆρα θαλλόν ᾿ τὸν ἱκέσιον. Il n’y a pas d'adj. Ἐλιτός, « suppliant », cf. Chantraine, R. Ph. 1953, 16. Le grec moderne a λιτανεία « litanie, procession ». Voir sur ce groupe Corlu, Prière 291-326, et surtout Benveniste, {nstitulions indo-européennes 2,248, qui pense que la Ar est une … — [Chantraine, s.v. λίσσομαι, p. 661]
5. λίσσομαι · lissomai — Frisk
λίσσομαι (aus *Aır-souar), Aor. λιτέσϑαι, Alcacdaı (alles vorw. ep. poet. seit Il.), neues Präs. λίτομαι (h. Hom. 16, 5, Ar. in lyr., AP u. a.) “bitten, flehen’. — Ableitungen: 1. Aral f. pl., selten λιτή sg., “die Bitten, das Gebet’ (ep. poet. seit Il., auch Hdt. u. sp. Prosa; zur Bildung Porzig Satzinhalte 231f.) mit λιταῖος Bein. des Zeus (Bithynien IP), λιτήσιος “bittend” (Nonn.; nach ἱκετήσιος, Chantraine … — [Frisk, s.v. λίσσομαι, p. 1102]
6. λίσσομαι · lissomai — Frisk
λίσσομαι. Ausführlich über λίσσομαι mit Ableitungen Corlu Recherches 291-326. Versuch, die Bed. von Aral im Licht von lat. Zitäre näher zu bestimmen, kei Benveniste Institutions II 247£. — [Frisk, s.v. λίσσομαι, p. 2273]
7. λίσσομαι · lissomai — LSJ
beg, pray, pray, prays, pray, that, entreatbeg, pray, either abs. or c. acc. pers., λισσομένη προσέειπε Δία Il. 1.502; εὐχωλῇσι λιτῇσί τε ἔθνεα νεκρῶν ἐλλισάμην Od. 11.35, etc.; the thing by which one prays is found with ὑπέρ, λ. ὑπὲρ τοκέων, ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων, Il. 15.660, 22.338; λ. τινὰ ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος 24.467: or simply in gen., λ. Ζηνὸς ἠδὲ Θέμιστος Od. 2.68; λ. τινὰ γούνων Il. 9.451, Od. 22.337 (for which in Il. 6.45 we have λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων, cf. Od. 6.142; τῆ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων Il. 21.71; ἥπτετο χείρε
2 beg, pray for, I begc. acc. rei, beg or pray for, οἷ αὐτῷ θάνατον καὶ κῆρα λιτέσθαι Il. 16.47: c. dupl. acc. pers. et rei, ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι this I beg of you no more, Od. 2.210, cf. 4.347.
3 in Hom. freq. c. dat. modi, ἐπέεσσι Il. 21.98, al.; εὐχῇσι Od. 10.526; εὐχωλῆσι λιτῆσί τε ἐλλισάμην 11.35.—Rare in Prose, as Hdt. 1.24, LXX Jb. 17.2, Luc. Syr.D. 18; in Pl. R. 366a there is a ref. to Il. 9.501. [The λ- freq. makes position in Ep., Il. 1.394, al.; written λλ after the augm., v. supr.]