λῐθ-ώδης · lith-ōdēs — LSJ
like stone, stony, γῆ Hdt. 4.23; ὁδός X. Eq. 4.4; τόποι τραχεῖς καὶ λ. Arist. HA 590b23; πεδίον (as pr. n.) Str. 4.1.7: Comp., of plants, Arist. GA 783a31: metaph., λ. [κέαρ] Pl. Tht. 194e; Νιόβης αὐτῆς -ωδέστερος Lyd. Mag. 3.61. Adv. -δῶς, ὅσα (sc. ὕδατα) προσπήγνυται τοῖς χαλκείοις λ. Ruf. Fr. 66.16.