1. μιργάβωρ · mirgabōr — Beekes
μιργάβωρ - τὸ λυκόφως ‘twilight’ (H.). “ΝᾺΚ μιργῶσαι-: πηλῶσαι ‘to cover with mud or clay’ (H.). *ETYM A relationship with ployw (μιργάβωρ as dialectal Laconian or Elean for Ion. "μισγ-ήξως, e.g. Brugmann-Thumb 1913: 150) has been assumed, the second element being the word for ‘dawn’. However, the gloss on μιργῶσαι (if it belongs here at all) cannot be correct. Connection of the first element with Lith. … — [Beekes, s.v. μιργάβωρ, p. 1007]
2. μιργάβωρ᾽ · mirgabōr᾽ — Frisk
μιργάβωρ᾽ τὸ Avuxöpwg .... μιργῶσαι" πηλῶσαι H. — Gegen die Erklärung aus μέσγω (μιργάβωρ = ion. *uıoy-Nws, z.B. Brugmann-Thumb 150), wobei μιργῶσαι, falls zugehörig, nicht richtig sein kann, wendet sich Kal&n Quaest. gramm. gr. 62ff. (mit ausführlicher Behandlung und Lit.), indem er dafür Anschluß an lit. mirgeti “limmern’ (so auch Schwyzer 442 A.5 gegen 218), germ., z.B. awno. myrkr, Akk. myrkvan ‘dunkel’, urg. … — [Frisk, s.v. μιργάβωρ᾽, p. 1215]
3. μιργάβωρ · mirgabōr — LSJ
= λυκόφως, Hsch. (-ᾱβωρ = ἠώς; μιργ- perh. cogn. with Lith. mirgēti ‘glimmer’, OE. mirce ‘murky’.) μιργῶσαι· πηλῶσαι, Id. (Cf. foreg.) μίρεα· λάχανα, Id. μίρκα· εὐανθής, ποικίλη ἄνθεσι, Id. μίρμα· ἐπὶ τοῦ κακοπινοῦς καὶ ῥυπαροῦ καὶ πονηροῦ, Id. μίρον· ὅταν ἀπονυστάζῃ τις, λέγουσι Ταραντῖνοι, Id.