1. πασπάλη · paspalē — Chantraine
πασπάλη : f. terme expressif dont le sens est mal assuré, cf. Hsch. τὸ τυχόν of δὲ κέγχρον À ἄλευρα κριθινά ; Suid, ἡ ἀλευρότησις, τὸ λεπτὸν τοῦ ἀλεύρου ; Phot. I1 67 Naber πασπάλη τὸ τυχόν ᾿ οἱ δὲ χέγχρον, οἱ δὲ τὰ κέγχρινα ἄλευρα. Le sens figuré «ἀπὸ petite chose, un rien » est bien attesté Ar. Guépes 91, où le 5580]. glose τὸ τῆς κέγχρας ἄλευρον " τιθέασι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ τυχόντος. Le sens propre doit être « grain … — [Chantraine, s.v. πασπάλη, p. 877]
2. πασπάλη · paspalē — Frisk
πασπάλη f. “feines Mehl usw” = παιπάλη, πάλη (Ar. V. 91 [übertr. von einem sehr kleinen Maß], H., Phot., Suid.); πασπαλη-φάγος “r.-fressend’ (Hippon.); auch πάσπαλος mit πασπαλέτης = κέγχρος bzw. κεγχραλέτης (Gal.); PN Πασπαλᾶς. — Volkstümliches Wort unklarer Bildung; urspr. *[o]zaσπάλη mit Dissim. (Schwyzer 260 u. 334 mit Βα u. Curtius) ist ganz hypothetisch. Vgl. Masson Hipponax 155 m. A.2 (über vermeintliche lyd. … — [Frisk, s.v. πασπάλη, p. 1449]
3. πασπάλη · paspalē — LSJ
the finest meal, a morsel= παιπάλη, the finest meal, Hsch., Phot., Suid. s.v. ἀλευρότησις : metaph., ὕπνου οὐδὲ π. not a morsel of sleep, Ar. V. 91.