1. غِر-
gir- f. Preislied, Anrufung (RV |[gir, gir-am, gir-a, gir-bhis u.a.) +: nicht ‘Sänger’, Neisser 2,92). - Mi., pä. pkt. girä- f. Ausspruch, Rede (Lex. Inschr. gira- f. "Rede’; doch ved. gira® in Kompp ist Instr$g von gir-, AiGr 11 2,260,261). - Iir., aav. gar- f. Loblied (Y 41,1), auch in aav. garö damane (Y 51,15 ‘ins Haus des Loblieds’; Y 45,8 und 50,4 damane garö, jav. garö nmanao-. Narten, YH 184 Anm. 62, mit … — [Mayrhofer, s.v. gir-, p. 541]
2. غِرِ-
giri- m. Berg, Hügel, Anhöhe (RV +). - Mi., nu., ni, Tu 4161 (mit Verweisen; s. auch TuAdd 4161). - lir., jav. gairi- m. Berg, Gebirge, khot. gara-, ggari-, sogd. yar, paSto yar Berg, usw. (Bai, Dict 80b; Morg, Shughni 1106). - Idg. wohl *g"yH-1- (s.u.), vgl. alb. gur Felsen, Stein, aksl. gora f. Berg, lit. giria f. Wald, Forst; WP 1 682, Pok 477f., Vasmer I 293 (mit Lit.), Fraenkel 153b, Trubadev 7 (1980) 30. Zur … — [Mayrhofer, s.v. giri-, p. 542]
3. غِرِ-
giri- f. Schwägerin (GrSü [Mantra]; Nachweis bei Eich-K, MSS 34 [1976] 28f.). - Idg. *glhz-i-, vgl. gr. yaAwc f. Schwester des Gatten (und Hes. yälıc: yakaöc, wozu Eich-K, a.a.0. 30), arm. tal (-i-, Frisk 1 287), lat. glös Schwester des Gatten, aksl. zalsvo, russ. dial. zölva (u.a.) dss. (s. Eich-K, a.a.0. 35f. Anm. 33). WP 1 631, WH 1 610, Pok 367f., Frisk I 286f., Eich-K, a.a.0. 28ff., Bee, MSS 34 (1976) 18ff., … — [Mayrhofer, s.v. giri-, p. 542]
4. غِر
1. gir mfn. (√ 1. gṝ) addressing, invoking, praising, RV.
5. غِر
2. gir mfn. (√ 2. gṝ) ifc. ‘swallowing’, see gara and muhurgir.
6. غِر
3. gir m. = giri, a mountain, RV. v, 41, 14 and vii, 39, 5 ; Śiś. iv, 59.