1. häya-
häya- m. Roß {RV +). - Zu HAY; vel. RV asva-hayad- Rosse antreibend’, RV 3,53,24 hinvanty dsvam, 9,26,5 härim hinvanti, 10,188,1 dsvamı hinota väjinam, 9,13,6 atyä hiyanä nd hetfbhih, 9,62,6 dsvarı nd hetärah, 9,64,29 hinväno hetfbhir yata ä vajamı väjy äkramit, u. dgl. Mit häya- (etwa „*Anspornung“, idg. *’ei s. HAY) ist arm. ji (GenSg jioy) ‘Pferd’ offenbar urverwandt (vgl. die Lit. in KEWA III 578, 804 [wo zu … — [Mayrhofer, s.v. häya-, p. 831]