1. menä-
menä- f. Kebse, Konkubine (RV +; Hoffm, KZ 76 [1960] 243. = HoffmA 114ff., Renou, EVP 16 (19671 32), menakä- f, Name einer Apsaras (Sarnh +). - Wohl aus *mena- "Tausch, Ersatz, Wechsel’ (- lit. mainas, aksl. mena Tausch, s. MA Y?) herzuleiten, das in JB menamenam "Tausch für Tausch’ noch vorliegen dürfte {o. 11 315; nach H. W. Bodewitz, WZKS 28 [1982] 31ff. auch dort ‘Konkubine’). Anderes in KEWA II 686f - Vor … — [Mayrhofer, s.v. menä-, p. 407]
2. مeنِ-
meni- f. Vergeltung, schädigende magische Kraft, Rache als magische Potenz, Zorn (RV +; Hoffm, Fs Sommer 84f. = HoffmA 56f., Wüst, ApSı 230ff., mit Lit., HumbElfSkj, Gä II 160), meni-han- mit Vergeltungskraft schlagend (AVP; Wüst, a.a.0. 248 Anm. 69). - Iir., aav. maeini- f. Strafe, Züchtigung, ap. "maini- (in yäu°), wenn "Vergeltungskraft’ od. ähnt. (s. Hoffm, a.a.0., Wüst, a.a.0. 225ff., Mh, Fs Scherer 55, Schm, … — [Mayrhofer, s.v. meni-, p. 407]