1. mesä-
mesä- m. Widder, Schafbock (RV +), mesi- f. Schafmutter, Schafhaar, Schaffeli (RV +; s. AiGr HI 170, 173, 174). - Mi., nu., dard., ni., pkt. mesa- m. Schaf, usw. (Tu 10334 [mit Verweisen]; TuAdd 10334a). - Iir., jav. maesa- m. Schaf, maesi- f. Schafmutter, maesina- vom Schafherrührend, altiran. *safa-maisa- (*9ata’) m. N. pr. („*Hunderte von Schafböcken habend“ — RV satam mesän;, Schm, StIr 19 [1990] Sf., 10), mp. … — [Mayrhofer, s.v. mesä-, p. 408]