1. مُندَ-
munda- Adi. kahl, kurz geschoren ($Ar, Up +), munday” kahl scheren (Pän [3,1,21] u.a), mundamunda- kahler Schädel ($Är [s.u.)); hierher mundibhä- m. Name eines Rituallehrers (Br; AiGr I 2,353)? - Mi., ni., pä. munda- kahl, geschoren, usw. (Ted, JAOS 65 [1945] 82bff, Tu 10191 [mit Verweisen], TuAdd 10192ff.). - Unklar. Referat von Erklärungen als dravidisches, mundides oder PrakritLW bei Kui, PMW 102f{f)., KEWA II … — [Mayrhofer, s.v. munda-, p. 389]