1. رَيِ-
rayi- m. (seltener f.) Besitz, Reichtum, Eigentum, Gut (RV + [NomSg rayih, AkkSg rayim, InstrSg raya, DatSg räye, GenAblSg räydh, NomPi rayah u.a]; AiGr Il 214ff.; s.u.); rayl-mantreich (RV +), rayi-vänt- (RV), häufiger re-vant- dss. (RV +; s.u.); ’rayi- in Kompp., z.B. mamihaydd-r” (0. 11286); d-räy-awohl ‘geizig, karg’ (RV 8,61,11; RV + aräyi- f. Unholdin; vgl. die Lit. in KEWA II 632, s.u.). - Mi, vgl. pä. … — [Mayrhofer, s.v. rayi-, p. 466]