1. سَكَتِ-
sakati- f. Karren, Planwagen (RV [10,146,3 ih], Br [’ti-mukha-) +: K. L. Janert, KZ 71 [1954] 108f., Thi, Fs Kuiper 392 = KS 277, Woj, AoF 7 [1980] 193, SparreboomChar 124), sakatan dss. (Up +). - Mi., ni., pä. sakata- m. n. Wagen, u.a. (Tu 12236 [s.u.]; TuAdd 12236a). - Nicht zufriedenstellend erklärt. Nach Janert, a.3.0. *sa-kata- (- käta- ‘Geflecht [geflochtene Plane]' To. 2909; s. KEWA II 285, Wrb, WZKS 36 … — [Mayrhofer, s.v. sakati-, p. 629]