1. ثَللَ-
valla- m eine Weizen-Art (VarBrS, u a), vellaka- m eine Hülrsenfrucht (Yas), vallarn- f "fenugreek’ (Bhävapr), dazu auch lex valäta- m ‘Phascolus mungo’? - Vgl pkt vella- m ‘a Kind of grain’, vala- f “millet‘, nep bälo 'sar of com’, ua (Tu 1142Sf, TuAdd !1428af} - Nicht klar yallaki-f cinc Art Laute (cp +), vallari-, vallikı-T ein bestimmtes Musik-Instrument (buddh) - Pä vallakı-, pkt vallarf eine Art Laute - Nicht … — [Mayrhofer, s.v. valla-, p. 496]