σῑγ-ή · sig-ē — LSJ
silence, σ. ἔχειν keep silence, Hdt. 1.86; σ. ποιήσασθαι make silence, Id. 6.130; παρέχειν S. Tr. 1115, etc.; σ. φυλάσσετε E. IA 542; σ. τῶνδε θήσομαι πέρι Id. Med. 66; γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σ. φέρει S. Aj. 293; κόσμος ἡ σ. τε καὶ τὰ παῦρʼ ἔπη Id. Fr. 64; ὦ παῖ, σιώπα· πόλλʼ ἔχει σ. καλά Id. Fr. 81; πολλῶν φάρμακον κακῶν σ. Carc. 7.2; δυσμενὴς τῇ σ. Hdt. 7.237; ἡ ἄγαν σ. S. Ant. 1251, cf. 1256: pl., σιγαὶ ἀνέμων E. IA 10 (anap.); σιγαὶ . . τῶν νεωτέρων παρὰ πρεσβυτέροις Pl. R. 425b.
in a mystical or religious sense, Aristeas 95, Apoc. 8.1; σ. σύμβολον θεοῦ ζῶντος PMag.Par. 1.559.
σιγῇ, as Adv., in silence, the only case used by Hom., πάντες ἥατο σιγῇ Il. 19.255, cf. 3.8, al.; also διὰ σιγῆς, μετὰ σ., Pl. Grg. 450c, Sph. 264a; σὺν σιγῇ Critias 25.22: like σῖγα, as an exclam., σιγῇ νῦν be silent now! Od. 15.440.
in an undertone, in a whisper, secretly (cf. σῖγα 2), σ. λόγον ἐποιέετο Hdt. 8.74; τὰ σ. βουλευόμενα X. Mem. 1.1.19; σιγῇ ἔχειν τι keep it secret, Hdt. 9.93; σιγᾷ καλύψαι, σιγῇ στέγειν, κεύθειν, Pi. N. 9.7, S. OT 341, Tr. 989 (anap.).
c. gen., σιγῇ τινος unknown to him, Hdt. 2.140, E. Med. 587.