1. σίνομαι · sinomai — Beekes
σίνομαι [v.] ‘to rob, pillage, destroy, damage’ (Od., epic, Sapph., Ion., X., Hell. and late, also Argos, Crete, Herakleia; Hdt., Hp. also -ἔομαι; not in Att.). «Ὁ eVAR Very rarely attested in aorist: totvavto (Hdt.), ἐπεσίνατο (Nic.), mpooivavtec: βλάψαντες ‘disabling, hindering’ (H.). DIAL Rarely with ént-, kata-, προ-. *COMP otv-ddwv, -όδους, -οντος [m.] a fish (Arist. Dorio), folk-etymological for συν-όδων (see … — [Beekes, s.v. σίνομαι, p. 1385]
2. σΐνομαι · sinomai — Chantraine
σΐνομαι : chez Hdt., Hp. aussi -ἔομαι, aor, rare ἐσίναντο (Hdt. 8,31), ἐπεσίνατο (Nic); à l'actif προσίναντες ‘ βλάψαντες (Hsch.) « faire du mal, nuire à, piller, dévaster » (Od., Hés., Sapho, Hdt,, X., Argos, Crète, Héraclée, non attesté chez trag. et prose attique), rare avec préverbes : ἐπι- (Nic.), κατα- (Hsch.), xpo- (Aret., Hsch.). Dérivés : 1. σΐνος n. « dommage, ruine », etc. (Hp., Hdt., Arist.), trois fois … — [Chantraine, s.v. σΐνομαι, p. 1025]
3. σΐνομαι · sinomai — Chantraine
σΐνομαι +ravageur, destructeur, malfaisant, pillard » (Hdt., Anacr. 351, Hp., Plu.) ; -{x, associé à ὕδρις (Arist.); -έω «ravager » (Hdt., Paus.) au passif valant ὑδρίζομαι « être saccagée » dit d’une femme (Ar. Nuées 1070) ; enfin, σιναμώρευμα n. (Phérécr. 270) il s'agirait de « nourritures fines volées » ; tous ces mots impliquent la notion de violence, de désir de nuire ; s’il s’agit bien d’un composé, il … — [Chantraine, s.v. σΐνομαι, p. 1026]
4. σίνομαι · sinomai — Frisk
σίνομαι (Hdt., Hp. auch -£ouaı), sehr selten im Aor.: ἐσίναντο (Hdt.), &neoivaro (Nik.), προσέναντες- βλάψαντες H., ausnahmsweise mit ἐπι-, xara-, προ-, 'rauben, ausplündern, verwüsten, beschädigen’ (ep. seit Od., Sapph., ion., X., hell. u. sp., auch Argos, Kreta, Herakleia; dem Att. im ganzen fremd). Als Vorderglied in σιν-όδων, -ὅδους, -οντος m. N. eines Fisches (Arist., Dorio u. a.), volksetymologisch für ow- » … — [Frisk, s.v. σίνομαι, p. 1680]
5. σίνομαι · sinomai — LSJ
I harm, hurt, do, harm, mischief, used to plunder, destroying, plundering, pillage, waste, waste, destroyharm, hurt, do one harm or mischief, Hom., only in Od. (but v. infr. II, and cf. σίντης), of plunderers and marauders, οἵ σφεας σινέσκοντο, of the Cyclopes who used to plunder the Phaeacians, Od. 6.6; ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους, of Scylla destroying Odysseus’ comrades, 12.114; εἰ δέ κε σίνηαι (sc. Ἠελίου βόας) 11.112, cf. ἀσινής; οὐ σινέσκετο καρπόν Hes. Fr. 117; in later Ep., ἀλώπηξ . . σινομένα τὰν τρώξιμον plundering the grapes, Theoc. 1.49; σ. ἔπαυλα καὶ . . ἄνδρας AP 6.262 (Leon.), cf. A.R
II injure, to hurt, damages, injure, harassgenerally, injure, αἰδώς, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται Hes. Op. 318 (interpol. in Il. 24.45, v. Sch.), cf. Phld. Piet. p.93 G.; [ὁ κροκόδειλος] οὐδὲν σ. τὸν τροχίλον Hdt. 2.68; τὴν ἕδραν τοῦ ἵππου μὴ σ. not to hurt his back, X. Eq. 12.9, cf. Thphr. HP 9.18.3; αἰ δὲ σίναιτο ἀφακεσάσθω if he damages the utensils, he must make it good, Mnemos. 57.208 (Argos, vi B.C.); esp. in war, injure, harass, σ. τὸν στρατόν Hdt. 5.27; τοὺς πολεμίους μέγα σ. Id. 7.147, cf. 9.49, X. An. 3.4.16; opp. ὠφελεῖν, Id. Lac.