σκοτίζω · skotizō — LSJ
make dark, τὸν θεὸν τὸν φωτίζοντα καὶ σκοτίζοντα τὸν κόσμον Tab.Defix.Aud. 242.13 (Carthage, iii A.D.); get in the light of, ἐνέργειαν Gal. 18(2).698: metaph., λαβὼν δισσὰς ἐσκότισας χάριτας Ἀρχ. Δελτ. 11.57 (Larissa), cf. D.H. Th. 33, Them. Or. 11.153a; stupefy, σκορπίους Dsc. Eup. 2.133:—Pass., to be darkened, Plu. Col. 2.1120e; to be blinded, σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν LXX Ps. 68(69).24; τῇ διανοίᾳ Ep.Eph. 4.18 (v.l.); χολῇ τὰς φρένας Tz. H. 8.929; to be dizzy, Aesop. 247b.