1. Τέμπεα · Tempea — Chantraine
Τέμπεα : -n n. pl, vallée entre l'Olympe et l'Ossa (Hdt., Call, Théoc.), οὗ, la glose d’Hsch. τέμπη ᾿ τὰ σύνδενδρα χωρία ᾿ τινὲς δὲ τὰ στενὰ τῶν ὀρῶν, d'où Τεμπ-ίς f. « qui appartient à Tempé » (Nic.), -ἰκός id. (Plu., 2Ε1.), πόθεν «venant de Tempé» (Call.); noter une dédicace *Arhovv Τεμπείτᾳ (Schwyzer 599, 1118 5. av., Gyrton), cf. Redard, Noms en -τῆς 213. Et.: Toponyme d’étymologie obscure. Hypothèse de Bally, … — [Chantraine, s.v. Τέμπεα, p. 1124]
2. Τέμπεα · Tempea — Frisk
Τέμπεα, -nn. pl. Tal zwischen Olympos und Ossa (Hdt., Kall., Theok. u.a.) mit Teur-is f. “zum Tempe gehörig’ (Nik.), -ıxög ‘ds.’ (Plu., Ael.), -όϑεν “von T. (Kall.); Arkovmı Τεμπείτᾳ (Gyrton III®; Fraenkel Nom. ag. 2, 210, Redard 213 m. Lit.). — Appellativische Bed. unbekannt, mithin ohne sichere Etymologie. Hypothesen von Kretschmer ΚΖ 36, 264ff.: eig. * Einschnitt‘, zu τέμνω; von Bally MSL 12, 329, Cahiers F. de … — [Frisk, s.v. Τέμπεα, p. 1848]
3. Τέμπ-εα · Temp-ea — LSJ
TempeTempe, the valley between Mounts Olympus and Ossa, through which the Peneus escapes into the sea, Hdt. 7.173, Call. Del. 105.
II any sequestered valeany sequestered vale, Cic. Att. 4.15.5, D.P. 219, 916, 1017; ἢ κατὰ Πηνειῶ καλὰ τέμπεα, ἢ κατὰ Πίνδω Theoc. 1.67: also in late Prose, Aristid. Or. 23(42).20, 36(48).120, Philostr. Ep. 16.