1. θρόμβος · thrombos — Beekes
θρόμβος [m.] ‘clump, clot, curd’, especially of blood (IA). 4PG?> *DER θρομβίον (Dsc.), θρομβήϊον (Nic.), θρομβώδης ‘full of clumps’ (IA), θρομβόομαι ‘form θ., congeal together with θρόμβωσις ‘curdling, thrombosis’ (medic.). *ETYM Compared with Molc. drambr [m.] ‘knag, knot’ for the reconstruction IE *d'r6mb"o-. However, deaspiration of stop after nasal (thus Schwyzer: 333) did not occur in Greek (see especially » … — [Beekes, s.v. θρόμβος, p. 604]
2. θρόμβος · thrombos — Chantraine
θρόμβος : πι., «masse coagulée, grumeau» dit de l'asphalte (Hdt.), d'un caillot de sang (Æsch., PL), de la bile (Hp.}, du gros sel (Suid.). Dérivés : θρομδίον (Dsc.), θρομδήϊον (poétique, Nic.) θρομδώδης «plein de caillots, de grumeaux » (ion.-att). à côté du composé θρομθοειδῆς (Hp.). Verbe dénominatif θρομδόομαι «former des caillots de sang », etc. (Hp., Nic., Gal.) avec θρόμδωσις «fait de se Cailler » [lait ou … — [Chantraine, s.v. θρόμβος, p. 456]
3. θρόμβ-ος · thromb-os — LSJ
lump, clot, curd, coarselump, Hdt. 1.179; clot of blood, A. Ch. 533, al., Pl. Criti. 120a, etc.; χολῆς Hp. Morb. 2.75; of milk, curd, αἰγῶν ἀπόρρους θ. Antiph. 52.8; θρόμβοι ἁλῶν coarse salt, Suid.
b dropdrop, θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες . . Ev.Luc. 22.44.
2 nipplenipple, PLond. 1821.42.
II θ.· ὑψηλὸς τόπος, Hsch.