1. τῖφος · tiphos — Beekes
τῖφος [n.] ‘soggy place, marsh, pond’ (Theoc., A. R., Lyc.). "ΒΕ τιφώδης ‘soggy’ (Str.), τίφια ὄρνεα- τὰ ἐν τοῖς ἕλεσι γινόμενα ‘which are born in the marsh-meadows’ (H.). *ETYM Frisk and others analyze it as ti-poc (gender like in ἕλος, τέναγος, and connect tt-Aoc, τή-κω with a labial suffix, comparing Lat. tabés. This is phonetically impossible, and the etymology simply remains unknown. See » τῖλος. — [Beekes, s.v. τῖφος, p. 1541]
2. τῖφος · tiphos — Chantraine
τῖφος : n. «lieu marécageux, marais » (Théoc., A.R., Lyc.), d'où τιφώδης + marécageux », τίφια ὄρνεα ᾿ τὰ ἐν τοῖς ἕλεσι γινόμενα (Hsch.); en outre, probablement τίφυον « la scitle d'automne » (Thphr.), cf. André, Lexique s.u. tiphyon. El.: Obscure. Peut-être apparenté à τῖλος. — [Chantraine, s.v. τῖφος, p. 1142]
3. τῖφος · tiphos — Frisk
τῖφος n. "sumpfige Stelle, Sumpf, Teich’ (Theok., A. R., Lyk.) mit τιφώδης "sumpfig’ (Str.), τίφια ὄρνεα" τὰ Ev τοῖς ἕλεσι γινόμενα H.; auch τίφυον n. “Scilla autumnalis, Meerzwiebel’ (Thphr.; vgl. igvov)? — Als ri-pog (Genus wie ἕλος, τέναγος) zu τῖ-λος, τά-κω, τή-κω mit Labialsuffix wie lat. täbes; 5. τῖλος und W.-Hofmann s.v. m. Lit. — [Frisk, s.v. τῖφος, p. 1878]