1. τριάζω · triazō — Beekes
τριάζω [v.] in the language of sports ‘to throw down thrice and thereby to win definitively’, said of fist-fighters (Poll, EM, Zonar., H. et al.), eVAR -ἄσσω, -ἄάττω, aor. -άξαι, pass. -αχθῆναι (ἀπο-). *DER τριακτήρ [m.] ‘winner (in fist-fighting), ἀτρίακτος ‘undefeated’ (A. Ag. 171 resp. Ch. 339, both lyr.); πεντετριάζομαι ‘to be defeated five times’ (AP). Aor. τριάσαι in mathematics ‘to multiply by three’ … — [Beekes, s.v. τριάζω, p. 1559]
2. τριάζω · triazō — Chantraine
τριάζω : prés. seulement avec ἀπο- (Poll), -άσσω (EM), -ἀττὼ (Zonar.), δου, -ἀξαι, pass. -αχθῆναι (ἀπο-) terme technique de la lutte et de la boxe « faire trois fois toucher terre et être définitivement vainqueur » (Poll., EM, Hsch., Zonar., etc.) ; d’où dès le v® 8. av. τριακτὴρ τὰ. «vainqueur » (Æsch. Ag. 171), ἀτρίακτος «invaineu » (Æsch. Ch. 339); rouxorhc m. «vainqueur » (pap. mie 8. après, aussi Jul. Afric.), … — [Chantraine, s.v. τριάζω, p. 1155]
3. τριάζω · triazō — Frisk
τριάζω, -ἄσσω, -άττω, Aor. -d£aı, Pass. -αχϑῆναι (ἀπο-) als Ausdruck der Sportsprache ‘dreimal zum Boden werfen und damit endgültig siegen’, vom Faustkämpfer (Poll., EM, Zonar., H. u.a.), mit τριαντήρ m. “Sieger (im Faustkampf)’, ἀτρίακτος “unbesiegt” (A. Ag. 171 bzw. Ch. 339, beide Iyr.); πεντε-τριάSonaı "fünfmal besiegt werden’ (AP). Aor. τριάσαι mathem. ‘mit drei multiplizieren’ (Theo Sm., Iamb.) mit ἀτρίαστος … — [Frisk, s.v. τριάζω, p. 1902]
4. τριάζω · triazō — Frisk
τριάζω. Davon noch τριαστής = τριακτήρ (Afrie., POsl. 85, 6 [IIIP]), s. Harris JHSt. 88 (1968) 138f. — [Frisk, s.v. τριάζω, p. 2311]